Bak, lütfen gidelim buradan. Gidebileceğimiz en uzak yere gidelim. Atlayalım bir taksiye, “Sür” diyelim. Adres vermeyelim. Vapurlar benim, denizler senin olsun. Bir sürü trene binelim. Her vagonda öpeyim seni. Uçaklar çok pahalı. Hem zaten bulutlar yanımızda bizim. Dert etmeyelim. İstersen yürüyelim. “Yürüyerek en fazla nereye kadar gidebiliriz” deme bana sakın. Şu adımlarla neleri, nereleri aştık biz. Koşalım diyemiyorum. Biliyorsun, nefesim yetmiyor. Ama sen koş istersen, ben sana elbet yetişirim. Yeter ki gidelim.
Gidebileceğimiz en uzak yere gidelim.
Aynaya baktı ve “Neden?” diye sordu kadın. Oysa biliyordu,bir nedeni yoktu.
Adam,yalnızca aynaya baktı. Nedenler onu ilgilendirmiyordu belki.
Sonuçta ikisinin de sorgulayan, biraz bulutlu, sanki tedirgin bakışları vardı. Ama bu hayatta olacak olan,olurdu. Kadın ya da erkek olun,bazen bunu…
